Een Anjouan-licentie bevestigt drie dingen: er is een vergoeding betaald, de aanbieder staat in een privaat register van Anjouan Gaming, en die zegt controles te hebben uitgevoerd bij toelating.
Een overheidsvergunning is het niet. De licentie komt van een particuliere instantie, en zelfs de eigen centrale bank van de Comoren erkent die instantie niet als toezichthouder. Ook het recht om in elk land aan te bieden, staat er niet in.
Anjouan casino license: een registratie onder een wet uit 2005
Een Anjouan-licentie wordt uitgegeven onder de Computer Gaming Licensing Act 007. Die wet stamt uit 2005 en komt van het autonome eiland Anjouan (Ndzwani), onderdeel van de Unie van de Comoren.
De toezichthouder achter het zegel, Anjouan Gaming, plaatst de vergunningverlening zelf onder twee instanties. De eerste is de Anjouan Offshore Financial Authority (AOFA), de bredere offshore-toezichthouder van het eiland. De tweede is haar eigen Anjouan Gaming Board. De administratie van licenties ligt bij Anjouan Licensing Services Inc. De autoriteit rekent compliance checks op aanvragers, doorlopend toezicht en een klachtenprocedure tot haar taken.
Het aanvraagproces verloopt digitaal. De jaarlijkse kosten liggen rond de 17.000 euro, aldus een telling van iGamingToday uit januari 2026. Er geldt geen winstbelasting op de gokactiviteit. Anjouan Licensing Services nam die taak in 2023 over van AOFA, dat de registraties daarvoor zelf verzorgde.
Van afscheiding tot eigen offshore-wetgeving
Anjouan probeerde zich in 1997 eenzijdig af te scheiden van de Unie van de Comoren. Daaraan gingen jarenlange klachten vooraf over economische verwaarlozing door de centrale regering. Die regering werd gedomineerd door Grande Comore.
De Afrikaanse Unie bemiddelde het Fomboni-akkoord van februari 2001, dat de afscheiding beëindigde. Een referendum in december 2001 bekrachtigde de nieuwe federale grondwet.
Die grondwet gaf de eilanden meer bestuurlijke autonomie. Bevoegdheden over munt, defensie en financiële regelgeving bleven uitdrukkelijk bij de Unie. Anjouan nam de Computer Gaming Licensing Act toch aan in 2005, een wet over vergunningverlening in de financiële sector. Daarmee ging het eiland in tegen die grondwettelijke verdeling.
De centrale bank: “fictieve structuren”
De Banque Centrale des Comores, de centrale bank van de Unie, erkent AOFA niet als toezichthouder. Een communiqué van juni 2022 noemt AOFA en gelieerde partijen “fictieve structuren die zich voordoen als vergunningverleners aan banken en financiële instellingen in de Unie van de Comoren”. Het ministerie van Financiën bevestigde dat opnieuw in december 2025.
Die waarschuwing steunt op een grondwettelijk argument. De grondwet van de Unie legt financiële wetgeving exclusief bij de Unie, niet bij de eilanden. Een IMF-onderzoek concludeerde in 2010 dat de offshore-instellingen op de eilanden zonder wettelijke basis waren opgericht. Bankwetten uit 2013 en 2015 ontnamen AOFA ook op Comorees niveau zijn bevoegdheden.
Het weerwoord van Anjouan Gaming
Anjouan Gaming reageerde in juni 2026 via LinkedIn. De autoriteit ontkende, dat een Anjouan-vergunning bedoeld is als wereldwijde toestemming om te opereren: “An Anjouan Internet Gaming Licence is not, and has never been presented as, a universal authorisation to operate in every country in the world. No licensing authority can exempt an operator from local law in jurisdictions where local authorisation is required.”
De autoriteit zegt aanvragers ook te screenen op eigenaarschap, kernpersonen, sanctielijsten en PEP-databases. Bij zorgen die daaruit volgen, weigert ze vergunningen.
Anjouan Gaming vergelijkt de kritiek op haar kader met de kritiek op Curaçao. Curaçao is een andere offshore-jurisdictie met een omstreden reputatie bij Europese toezichthouders.
Anjouan zich verhoudt tot andere buitenlandse casino licenties
Anjouan staat niet op zichzelf. Curaçao, Malta en Costa Rica tonen hoe uiteenlopend een kansspelvergunning kan zijn. Aan het ene uiteinde staat een net hervormde overheidsregulator, aan het andere een gemeentelijke bedrijfsvergunning die geen enkele kansspelclaim maakt.
In kosten en tempo staat de Anjouan casino licentie dicht bij waar Curaçao tot eind 2024 stond. Beide combineren een lage jaarlijkse vergoeding met een snel aanvraagproces. De toezichthouder reguleert zichzelf, zonder bevestigde steun van de eigen staat.
Curaçao: van mastersysteem naar directe licentie
Curaçao werkte tot december 2024 met een systeem dat sterk op Anjouan leek. Vier private “master license”-houders verkochten zelf sublicenties, zonder dat één centrale overheidsregulator rechtstreeks toezicht hield. Op 24 december 2024 trad de Landsverordening op de kansspelen (LOK) in werking. Die wet schafte het mastersysteem af.
De Curaçao Gaming Authority (CGA) treedt op namens de Curaçaose minister van Financiën. Ze kreeg de bevoegdheid om zelf, rechtstreeks licenties te verlenen. Operators moeten sindsdien aan strengere AML- en verantwoord-spelen-eisen voldoen en fysiek aanwezig zijn op Curaçao. Begin 2026 stonden ruim 330 licenties in het openbare CGA-register, tegen ruim 1.300 bij Anjouan Gaming.
De CGA behandelt, net als Anjouan Gaming, geen individuele geschillen tussen speler en operator. Het mandaat maakt wel het verschil: als overheidsorgaan treedt de CGA rechtstreeks namens de Curaçaose staat op. AOFA en Anjouan Gaming hebben nooit een vergelijkbare, door de eigen staat erkende hervorming doorgemaakt.
Malta: duur maar onomstreden
Malta zit aan de andere kant van het spectrum. Als toezichthouder van een EU-lidstaat rekent de Malta Gaming Authority voor een B2C-vergunning een aanvraagvergoeding van 5.000 euro.
Daar komt een jaarlijkse licentievergoeding van 25.000 euro bovenop. Een compliancebijdrage kan daar nog bij komen: tot 375.000 euro per jaar, afhankelijk van de omzet. Een Maltese licentie geeft geen automatische toegang tot andere EU-landen, want de EU kent geen wederzijdse erkenning van gokvergunningen.
Als toezichthouder is de MGA zelf wel onomstreden. Malta wordt gezien als een van de meest betrouwbare buitenlandse licenties.
Costa Rica: geen vergunning, wel een bedrijfsregistratie
Costa Rica kent geen kansspelwet voor online operators en dus ook geen kansspelvergunning. Operators registreren zich bij een van de 84 gemeenten als “centro de procesamiento de datos”, een databewerkingsbedrijf, niet als kansspelaanbieder. Die gemeentelijke vergunning kost initieel 5.500 tot 7.500 Amerikaanse dollar en moet jaarlijks worden verlengd.
Anjouan Gaming, de CGA en de MGA doen zich op zijn minst voor als toezichthouder op kansspelen. Die claim ontbreekt in Costa Rica volledig. Geen instantie controleert er spelersgeld, uitbetalingen of fair play.
Wat dit concreet betekent
Een Anjouan casino is een online casino dat adverteert met een Anjouan-licentienummer, vaak samen met het groene Anjouan Gaming-zegel. Voor een bezoeker oogt die combinatie als een volwaardig keurmerk: een nummer, een register, een klachtenprocedure. De licentie zelf bevestigt echter maar een beperkte set feiten. Wat ze wel en niet vaststelt, staat in het overzicht hieronder naast elkaar.
De Anjouan licentie staat wel voor:
- ✓ een betaalde vergoeding aan Anjouan Gaming;
- ✓ een vermelding in het register dat Anjouan Gaming beheert;
- ✓ een eigen claim van controles bij toelating, op eigenaarschap, kernpersonen, sanctielijsten en PEP-databases.
De Anjouan licentie staat niet voor:
- ✗ toetsing van die controles door een externe, door de staat Comoren erkende instantie.
- ✗ het recht om in elk land aan te bieden, iets wat Anjouan Gaming zelf ontkent.
- ✗ wettelijke geldigheid volgens de eigen centrale bank van de Unie van de Comoren.
Een register bijhouden is geen wettelijk toezicht uitoefenen. De eigen centrale bank van het land waar Anjouan Gaming zegt te zetelen, acht die toezichthouder fictief. Zo’n toezichthouder kan moeilijk optreden als achtervang wanneer een geschil tussen speler en operator escaleert.
Is een Anjouan casino betrouwbaar?
Is een Anjouan-licentie dan wel betrouwbaar? Als maatstaf voor toezicht niet: de licentie bevestigt alleen dat Anjouan Gaming zelf claimt gecontroleerd te hebben. Een externe, door de staat Comoren erkende instantie heeft die controle nooit getoetst. Het gedrag van een individuele operator staat daardoor los van de vraag of de licentie geldig is. Er is echter geen onafhankelijke instantie die vaststelt of die operator zich aan de eigen voorwaarden houdt.
Dat betekent niet dat de vergunningsvoorwaarden zelf inhoudsloos zijn. Vergeleken met Costa Rica, waar geen enkele regel voor spelersbescherming bestaat, stelt Anjouan Gaming hun operators wel concrete eisen. Zo moet elke operator spelersgelden gescheiden houden, gecertificeerde randomgeneratoren gebruiken en maatregelen als leeftijdscontrole en zelfuitsluiting toepassen. Het verschil met erkende toezichthouders zit niet in de regels zelf, maar in het ontbreken van externe controle daarop.
Wat er gebeurt bij een geschil met een operator
Een geschil tussen speler en een Anjouan casino doorloopt een vaste route. Een speler meldt een geschil eerst bij de operator. Bij een geschil over een spelresultaat geldt een termijn van 14 dagen. Bij een geschil over een betaling, bonus of accountblokkade is dat 30 dagen. Reageert het casino niet binnen die termijn, dan kan de speler naar een door Anjouan Gaming goedgekeurde ADR-partij. De operator betaalt de kosten daarvan.
De autoriteit behandelt, bemiddelt of beoordeelt zelf geen individuele klachten, meldt de eigen website. Klachten van spelers in “uitgesloten gebieden” vallen buiten dit traject, en alle correspondentie moet in het Engels.
Vergunningsvoorwaarden
Anjouan Gaming stelt onder meer deze vergunningsvoorwaarden: gescheiden spelersgelden en gecertificeerde RNG’s voor de spellen. Een aangewezen compliance officer moet toezien op het AML-beleid.
Verantwoord spelen betekent bij Anjouan Gaming ook leeftijdscontrole, zelfuitsluiting en stortingslimieten. Dit zijn regels die de autoriteit aan zichzelf en haar vergunninghouders stelt, niet garanties die extern zijn getoetst.
Wat dit betekent voor Nederlandse spelers
Voor spelers in Nederland verandert een Anjouan casino license niets. De wettelijke status van het online casino dat ermee adverteert, blijft gelijk. Een Anjouan casino staat niet onder toezicht van de Kansspelautoriteit (Ksa). Dat geldt voor een Curaçaose of Maltese licentie evengoed als voor een Anjouan-licentie.
Alleen een Ksa-vergunning maakt online gokken legaal voor Nederlandse spelers. Een casino zonder Ksa-vergunning is daarnaast niet aangesloten op het Centraal Register Uitsluiting Kansspelen (Cruks). Het hoeft de wettelijke inzet- en stortingslimieten niet toe te passen en de Ksa kan aanbod dat actief op Nederland is gericht alsnog weren. Dat aanbod is te herkennen aan een Nederlandse domeinnaam, iDeal of Nederlandstalige reclame. Of de onderliggende Anjouan-vergunning zelf geldig is, maakt daarbij niet uit.
Conclusie
Een Anjouan logo op een casinosite oogt als toezicht, maar garandeert niets over het gedrag van een individuele operator. Dat geldt voor elke vergunning, ook een Nederlandse Ksa-vergunning. Een licentie bevestigt een compliance-status op een moment, geen garantie voor toekomstig gedrag. Het verschil zit in wat er gebeurt als dat gedrag toch misgaat. Bij een Ksa-vergunning volgt handhaving door een erkende toezichthouder. Bij Anjouan Gaming ontbreekt die overheidsgestuurde handhaving: de autoriteit is zelf een particuliere instantie, geen overheidsorgaan. Wat rest, is zelfcontrole: Anjouan Gaming toetst haar eigen vergunninghouders, zonder een onafhankelijke partij die dat oordeel narekent.
Bronnen
- IMF Country Report No. 10/320 (2010) – Union of the Comoros: AML/CFT Assessment
- Is The End of The Comoros “License” Mirage Coming? – Finance Magnates
- Anjouan gambling regulator responds to global criticism of licensing regime – Focus Gaming News
- Anjouan Gaming
- Aanpak illegale online gokspelen – Kansspelautoriteit
